Het onbegrepen kalf

07 mar

Elk jaar zie ik weer op tegen het moment - in het najaar - dat we de veulens bij de merries weghalen. De paniek bij de merries is gigantisch. Als ze konden, gingen ze dwars door de omheining. Het veulen beleeft voor het eerst immense stress. De eerste weken na 'de scheiding' vallen ze zomaar een paar kilo af, maar ze zijn dan gelukkig al sterk en groot.

De politici die ervoor hebben gepleit om een kalf pas na vier weken bij de koe vandaan te halen, begrijpen het kalf en de koe niet. Als je vindt dat koe en kalf bij elkaar moeten blijven, dan moet je ook doen wat dan het beste is: zoals bij zoogkoeien, een maand of zes. Het gevolg is dan wel dat je de hele Nederlandse zuivel om zeep helpt: de kostprijs schiet omhoog en je hebt dertig procent meer koeien voor de melk nodig!

Maar vier weken? Hoe haal je het in je hoofd: het nog jonge diertje krijgt alle stress over zich heen - met negatieve gevolgen voor de gezondheid en groei - die een zes maanden oud kalf nog maar nauwelijks aan kan. Dus beter voor kalf en koe is om het te doen zoals nu gebruikelijk is.

Maar een kalf begrijpen is blijkbaar in het algemeen moeilijk. Plotseling, vlak voor de Kerst, verbood Nederland de export van nuka's over lange afstanden (meer dan acht uur). Ook de importen worden extra gecontroleerd en de autoriteiten in andere landen worden opgeroepen ook kritisch naar hun exporten - dus onze importen - te kijken. Zijn er plotseling uitgedroogde en sterk verzwakte kalveren in Nederland gearriveerd? Nee. Niets van dat alles. Zelfs bij de recente extra controles zeggen de NVWA-dierenartsen regelmatig dat de kalveren er prima 'op staan'. Nee, de reden is het volgende: in een Europese Verordening staat al sinds 2005 dat er een toegankelijk drinksysteem op de wagens moet zijn. Volgens Nederland voldoen de huidige systemen niet aan de eisen - afgelopen tien jaar kennelijk wel - dus 'exportstop'.

En het kalf dan? Een avondje op Google leert dat er heel veel onderzoek is gedaan naar lange afstandstransporten voor kalveren. Uit al die internationale onderzoeken blijkt dat het voor gezondheid en welzijn van de kalveren vooral belangrijk is dat:

  • het kalf gezond, fit en goed 'gedrenkt' aan het transport begint;
  • het opladen (naast het afladen het grootste stressmoment) zorgvuldig en rustig plaatsvindt;
  • de kalveren goede gelegenheid hebben om te liggen (een kalf op transport ligt gemiddeld dertig procent meer dan 'op de boerderij');
  • de temperatuur niet onder de nul en niet boven de 25 moet zijn in de wagen;
  • de luchtvochtigheid op orde is;
  • er 'voorzichtig' wordt gereden (niet accelereren, geen scherpe bochten, slecht wegdek mijden enzovoort, enzovoort);
  • het transport niet onderbroken wordt (zo weinig mogelijk stilstaan en al helemaal niet tussentijds afladen in verband met stress);
  • zorgvuldig en voorzichtig afladen en
  • extra zorg bij de eerste opvang op eindbestemming.

Een zeer gezaghebbend wetenschapper zegt zelfs, dat het voor de kalveren het allerbeste is om 24 uur (dat is dan ook maximum) zonder onderbreking door te rijden...als je het verder doet zoals hierboven staat! Bij zo'n 24-uurs transport blijkt volgens deze onderzoeker dat jonge kalveren (bij volwassen runderen is dat heel anders) niet gaan drinken en zonder uitdrogingsverschijnselen arriveren!!! Over drinksystemen wordt dan ook met geen woord gerept.

En waarom stopt Nederland nu de export en waarom roepen ze op verkapte manier autoriteiten elders in Europa op om hetzelfde te doen? Inderdaad, vanwege het drinksysteem. Hoeveel onbegrip kan een kalf verdragen?

Het ministerie van Economische Zaken en de NVWA: neem de moeite een avondje op Google te gaan. U zult er vinden wat heel veel mensen die met jonge kalveren omgaan allang weten. Maar dan in voorname Engelstalige publicaties van een serie buitenlandse veterinairs en professoren!

Terug naar de columns

Laat een bericht achter